baranda

AdresaTrg Maršala Tita 37
Predsednik saveta mesne zajedniceMomčilo Vujčin
Telefon

Istorija

Po vojnim planovima iz 1768. godine planirano je stvaranje jednog naselja između Opova i Sakula – Barande.[1] Sadašnja Baranda naseljena je 17751778. godine. Ime je dobila po Kikindskom naselju Baranda. Većina doseljenika poticala je iz Kikinde i Sen-Đurđa, zbog čega je jedan deo sela i nazvan Šenđurcima. Neki su došli iz Melenaca i drugih naselja Gornje ilirske granice, koja je upravo tada rasformirana. Čim je naseljena, Baranda je uključena u opovačku četu XII nemačko-banatske regimente u kojoj je ostala sve do njenog ukidanja, dok je crkveno-verskim poslovima pripadala pančevačkom protopijatu Temišvarske eparhije. Osim zemljoradnjom, Baranđani su se bavili i drugim privrednim delatnostima, u prvom redu domaćom radinošću, lovom i ribolovom, kao i stočarstvom koje je najrentabilnije. Broj stanovnika u Barandi sredinom 19. veka je opadao. Tako je 1847. godine bilo 2330 pravoslavaca, a dve decenije potom 1867. godine 2133 žitelja.

Dobrovoljno vatrogasno društvo u mestu je zvanično registrovano 1893. godine.

Godine 1905. Baranda je velika opština u Kovačičkom srezu (Antalfalva). Tu živi 1972 stanovnika u 415 domova, Srbi dominiraju po svemu. Ima ih 1935 pravoslavnih duša sa 409 kuća. Od javnih zdanja tu su srpska pravoslavna crkva i dve komunalne škole. U Barandi radi samo pošta, brzojav je u susednom Opovu.[2]

Crkva i škola

Pravoslavni hram posvećen Sv. Nikoli je podignut 1812-1814 godine, a obnovljen 1978. godine. Ikopisac iz Velikog Bečkereka, Georgije Popović oslikao je ikonostas 1814. godine. Čišćenje ikona na ikonostasu obavio je 1930. godine Anton Koželja.[3]

Parohijsko zvanje u Barandi je osnovano 1768. godine. Crkvene matične knjige rođenih i umrlih se vode od 1779. godine, a matica venčanih od 1780. godine. Popisani su 1797. godine pravoslavni sveštenici u Temišvarskoj eparhiji. U Barandi su tada parosi, pop Avram Zebić (rukop. 1781) i pop Živojin Radanov (1754). Pop Avram je pored srpskog jezika, znao rumunski i nemački.[4] Po državnom šematizmu pravoslavnog klira u Ugarskoj, 1846. godine u Barandi živi 2330 pravoslavnih žitelja, parosi su: Gavril Arsenović i Stefan Ženar, a kapelan Živojin Arsenović.[5] Pretplatnici jedne crkvene knjige bili su 1868. godine baranđanski parosi: Vasilije Ženar (od 1859) i Konstantin Popović.[6] Početkom 20. veka pravoslavna parohija je druge platežne klase, ima parohijski dom, a parohijska sesija iznosi 33 kj. zemlje.[7] Pop Konstantin Stanulović rodom iz Bočara, baranđanski paroh je bio (1897-1907). godine.

U Barandi je rođen 1862. godine Mitropolit raško-prizrenski Nićifor Perić, egzarh Gornje Mezije. Školovao se u rodnom mestu i Beogradu, a monaški čin je primio u manastiru Vraćevšnici 1880. godine, kada je zamenio dotadašnje ime Nikola. Već sledeće 1881. godine je rukopoložen za prezvitera u Karanovcu, da bi potom završio Bogosloviju u Beogradu 1889. godine. Njegov zaštitnik mitropolit Muhajlo ga je proizveo u sinđela, i postavio za namesnika manastira Ravanice. Životni put ga onda vodi 1893. godine u Carigrad gde je izabran za nastavnika tamošnje srpske gimnazije. Na molbu mitropolita skopljanskog Metodija, prešao je 1896. godine u Skoplje gde je bio uz mitropolita, protosinđel arhimandrit. Tu se istakao na prosvetnom polju nakon smrti Metodija. Usledilo je njegovo stranstvovanje na ostrvu Patmos i Carigradu, a 1899. godine je bio postavljen za nastojatelja i protojereja crkve Sv. apostola u Ferikeju. Iste godine je izabran za mitropolita raško-prizrenskog i otišao na Kosovo.[8]

Učitelj u narodnoj školi u Barandi bio je 1825. godine Aleksandar Maksimović. Škola u Barandi je 1846. godine imala 220 učenika, kojima je predavao učitelj Toma Petković (1842-1847). Škola je od 1873. godine komunalna i ima dva zdanja; jedno iz 1863. a drugo iz 1892. godine. U jednom zdanju je jedna školska dvornica sa 4-6. razredom, a u drugom su 1-3. razred.[7] Baranđanski učitelji u 20. veku bili su: Nikola Nedić (1896-) Julijana Kojić rodom iz Pančeva (1898-), Đorđe Radak (1907-1908), Olga Đukanović (-1921), Mihajlo Vukadinović rodom iz Botoša (1995-1926. – penzionisan), Vukomir Vidić (-1935), Mara Beljin (1936-), Dobrila Kostić (-1938), Jelena Pavlović (1938-), Jula Kaćanski (1941-),

Demografija

Baranda je 1865. godine imala 2115 stanovnika, u jednoj parohiji prve klase. U naselju Baranda živi 1269 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,2 godina (37,7 kod muškaraca i 40,7 kod žena). U naselju ima 492 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,35.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine). WIKIPEDIA

Vesti

O Opovu

Video galerija

Foto galerija

Aktuelno

advertisement

statut

i

statut

informator o radu

i

informator o radu

službeni glasnik

i

službeni glasnik

budžet

budžet

javne nabavke

javne nabavke

pitajte predsednika

?

pitajte predsednika

pitajte direktore

?

pitajte direktore

telefoni

VAŽNI TELEFONI